o you. this world will drown. o you. i'll be yours. forever and ever

I'm on a roll, I'm on a roll
This time, I feel my luck could change
Kill me, kill me again with love
It's gonna be a glorious day

Pull me out of the aircrash
Pull me out of the wake
I'm your superhero
We are standing on the edge

The Head of State has called for me by name
But I don't have time for him
It's gonna be a glorious day
I feel my luck could change

Pull me out of the aircrash
Pull me out of the wake
I'm your superhero
We are standing on the edge

ژانر

اینایی که میرن فیس بوک از سر بیکاری هی نیوز فیدشون رو ریفرش می کنن که خیلی اتفاقی عکسای اینایی رو ببینن که ژانر اونایین که یارو رو نمی شناسن بعد میرن فرت فرت توی عکسایی خونوادگیشون ادش می کنن زیرش هم یک پیام دزدکی می نویسن که مثلن الهی تقدیم با عشق نور من جگر طلا ستاره های پرنده خرس های مهربون.

Dear diary,
I'm afraid I'm gravely ill. It is perhaps times like these that one reflects on things past. An article of clothing from when I was young. A green jacket. I walk with my father. A game we once played. Pretend we're faeries. I'm a girl faerie. My name is Laura Lee. And you're a boy faerie. Your name is Tita Lee. Pretend, when we're faeries we fight each other, and I say "Stop hitting me I'll die!" And you hit me again and I say, "Now I have to die." And then you say, "But I'll miss you." And I say, "But I have to. And you'll have to wait a million years to see me again. And I'll be put in a box, and all I'll need is a tiny glass of water and lots of tiny pieces of pizza and the box will have wings like an airplane." And you'll ask, "Where will it take you?" "Home." I say.

این شاید تنها نوشته باشد برای هدیه کردن زندگی ات به کسی که هرگز نخواهد آمد

Everything is more complicated than you think. You only see a tenth of what is true. There are a million little strings attached to every choice you make; you can destroy your life every time you choose. But maybe you won't know for twenty years. And you may never ever trace it to its source. And you only get one chance to play it out. Just try and figure out your own divorce. And they say there is no fate, but there is: it's what you create. And even though the world goes on for eons and eons, you are only here for a fraction of a fraction of a second. Most of your time is spent being dead or not yet born. But while alive, you wait in vain, wasting years, for a phone call or a letter or a look from someone or something to make it all right. And it never comes or it seems to but it doesn't really. And so you spend your time in vague regret or vaguer hope that something good will come along. Something to make you feel connected, something to make you feel whole, something to make you feel loved. And the truth is I feel so angry, and the truth is I feel so fucking sad, and the truth is I've felt so fucking hurt for so fucking long and for just as long I've been pretending I'm OK, just to get along, just for, I don't know why, maybe because no one wants to hear about my misery, because they have their own. Well, fuck everybody. Amen

.

فکر کن یکی بیاد وبلاگشو به تو هدیه کنه. بیا بگیر...این همه زندگی من. چهار سال نوشتم. حالا همه اش مال تو.

dude what the fuck

i have been waiting for the "tree of life" for a whole year. that is 365 days. almost every day i thought about this film and now it is on a "limited" release which means its not showing on any theatre here. what the fucking fuck

تو اینچنین بیمارگونه صفحه صفحه ورق می زنی هرچه هست و فرشتگان همه پرهاشان فرو ریخته در خون و سینه ها سوخته و صورت ها زخمی.

سارایوو.

"شبت سرد بود و گرسنگی بی امان.

آتشت گلستان شده آنزمان که سوختنش می باید

انگار صفحه صفحه ورق می خورد هرچه بود و فرشتگان همه بالها شکسته و سینه ها به انتظار مرگ."

سارایوو.

گیسوت می برد هر چه هست.

"ماییم که می دویم از پی باد یا نمی دویم از پی باد یا می رویم از یاد."

این دفتر کهنه را ببند لیلا، دنیا عوض شده.

"خنده که می زنی
خاک تربت جام هم می پراکند
گرد می شود و در هوا
گل می شود
می آید
می خورد در چشم من
خون می کند"

ما

دیدم به خواب خوش.

بر جام خود آتش می زنی
زنی
زنی

خنده می زنی

زنی
زنی
و ما...
* * *

زنی عشق به زیر پایش بود و خنده می زد و ندیمگان همه دست ها برده سوی آسمانش و دهان ها باز و لب ها چون تن بی معشوق صحرا ترک خورده.


باران! باران! خدایا، باران...

زد. بزن. آخ...بزن.

"دلم از مرگ بیزار است."

آتشت گرفت این همه نیزار که بر من روییده و من نمی میرم.
چشمانت صاحب می خواهند دختر صحرا.

حالا که خاک هم به سر انگشتانت سنگینی می کند.

barely alive, i cover the blisters

overperscribed. i have survived. why are we alive?

here is how they reply

you are what happens when two substances collide. and by all accounts you should've really died

stretched out on the tarmac.

can't stand to look back.

it goes undelivered.

he just wants his life back

he just wants his life back.

ژانر

اینایی که نوشته های وبلاگای بقیه رو کپی پیست می کنن توی وبلاگ خودشون. با پس زمینه بنفش و ستاره های طلایی و خرس های مهربون پرنده.

جشنواره کن هم شروع شد و تو نیامدی.

~ (قبل از گرفتن سهمیه، مداحی ها)

ماموت آر آی پی ؟

یه جمله هس که میگه

فاک بابا.

آنا!
همه روزنه ها را بسته اند با نام تو و هر جا حرفی صحبتی باشد هیچ نیست مگر آنها که نامت را می خوانند.
برف می آید و دلم اینجاست، پیش اینهمه لب ها که باز و بسته می شوند و باز چه می گویند اینها که هر جا حرفی صحبتی باشد هیچ نیست...
مگر آنها که نامت را می خوانند.

بمان.